Recomendamos: DisParo, de María Canosa

DisParo, Portada_disparo.inddde María Canosa, é unha novela publicada por Edicións Embora.

“Un disparo produce un ruído tan enxordecedor que pode provocar reaccións inesperadas nas persoas. Bloquéaas, petrifícaas co medo, fainas botar a correr… Son imprevisibles. As detonacións que mudan a vontade non só saen das armas de fogo: un accidente, un desamor, un desafiuzamento,… o paro. A fortaleza de cada un non só se precisa para superar o contratempo. É imprescindible tamén sortear as miradas dos demais e a incomprensión.
DisParo é o retrato dunha desas burbullas que nacen cos atrancos, nas que a óptica do mundo muda completamente en función do lado que nos toque en sorte ocupar. “

Se queres saber máis, podes ver a recensión do crítico literario Ramón Nicolás aquí, e tamén esta entrevista á autora, publicada na revista Palavra Comum.

Recomendamos: As horas roubadas, de María Solar

As horas roubadas, María Solar As horas roubadasde María Solar, é unha novela publicada por Edicións Xerais.

“A morte dun ancián que sostén na súa man un papel coa mensaxe «Dime que me queres» destapa unha pasional historia de amor que non se apaga co paso do tempo. Ambientada na confusa España de 1979, dous anos antes da Lei do divorcio, dúas familias vense arrastradas por ese vello segredo e pola necesidade de cambiar as súas vidas. As horas roubadas é unha novela de personaxes que nos leva a través dos sentimentos de varias xeracións nunha época onde vivir sen ataduras era unha tarefa pendente. Unha historia que demostra que non hai idade para o amor, e que cando non facemos nada por mudar as cousas, algo insospeitado pode facer que cambien. Para sempre.”

Esta é a crítica literaria feita por Ramón Nicolás.

Recomendamos: Teatro de Guiñol, de Pirilampo

Teatro de Guiñol Pirilampo Teatro de guiñolé un libro-CD do grupo Pirilampo, publicado por Galaxia.

“Pirilampo volve coa súa enerxía de sempre e, desta volta, abeirado aos poemas retranqueiros e festivos de Manuel María. Unha combinación que é garantía de moitas horas de diversión”

Segundo Ramón Nicolás: “(…) Unha iniciativa loable, así pois, que pon enriba da mesa unha ferramenta útil e probablemente precisa para espallar a obra literaria do autor de Terra chá entre o público máis novo e non só. O libro, ademais, incorpora un corpus magnífico de ilustracións a cargo do artista gráfico Iván R. e mais un fermoso limiar, a cargo de Xurxo Souto, que define este grupo musical que ideou o proxecto como “un comando musical itinerante de artistas ventureiros que avanzan pola noite e enchen de melodías todo o que tocan coa súa luz”.
Moi atinada, por outra parte, paréceme a escolla realizada, entre a oceánica obra poética de Manuel María, para compor este libro e para musicar poemas como son “O vento”, “Poemiña do señor regato do Cepelo”, “O galo”, “A natureza”, “Teatro de guiñol”, “A fala”, “Neve” “O bolo”, “O meu cuarto, “Anduriñas” e a “Biografía da muiñeira”, todos eles procedentes dos libros As rúas do vento ceibe, Os soños na Gaiola e Terra Chá. Contemplados globalmente resultan composicións que constitúen unha pequena escolma chea de sentido, moi ilustrativa no que respecta a aos asuntos recreados e dominadas tanto por un forte ritmo interno como por un indubidable espírito festeiro e optimista. (…)”

Recomendamos: Aventuras de Alicia no País das Marabillas, de Lewis Carroll, con ilustracións de Fausto Isorna e tradución de Xavier Queipo

Aventuras de Alicia no País das Marabillas, Xavier Queipo Lewis Carroll Alicia no Paísde Lewis Carroll, en versión galega de Xavier Queipo, con ilustracións de Fausto Isorna, está publicado El Patito Editorial.

“Hai 150 anos que saíu do prelo por vez primeira o conto que o diácono e matemático Charles Lutwidge Dodgson inventara para distraer o recreo das irmás Liddell, e que o converteu xa para sempre no escritor Lewis Carroll, seudónimo co que firmou esta obra, unha das máis influintes da literatura universal. Co gallo da efeméride velaquí esta edición, que conta coa versión galega de Xavier Queipo, escritor cunha recoñecida carreira que abrangue narrativa, poesía e ensaio, e que ten acadado numerosos galardóns —entre eles o Premio da Crítica española en 1990, o Xerais no 2011 ou o Arcebispo Juan de San Clemente do ano 2012. No campo da tradución recibiu, entre outros galardóns, o Premio Nacional pola súa colaboración na versión galega de Ulysses, de James Joyce. As colaxes que adornan o libro, obra de Fausto Isorna, pretenden fuxir da clásica iconografía de Alicia —asentada na espléndida versión de Tenniel—, e ofrecer unha ollada máis adulta, explorando as vertentes máis surrealistas e psicodélicas do texto.”

Aquí podedes ver unha entrevista ao ilustrador, Fausto Isorna, e a recensión do crítico literario Ramón Nicolás.

Recomendamos: As últimas galerías, de Xosé María Álvarez Cáccamo

As últimas galerías, Pepe Cáccamo As últimas galeríasde Xosé María Álvarez Cáccamo, é un libro publicado pola Editorial Galaxia.

“Despois de variadas incursións na literatura infantil e logo de publicar dous libros memorialísticos, o autor de Vento de sal dá ao prelo esta novela de evocación coa que pescuda nos enigmas do pasado que, como borranchos que van perdendo senso coa distancia, precisan volver a ser decodificados e rescatados desa liña de sombra na que aparentemente parece acabar por ensumirse toda existencia.
Algunhas das mellores páxinas do Cáccamo prosista atópanse neste relato de ausencias recuperadas e presenzas que se perden nas galerías últimas da vida. A capacidade descritiva, que no poeta é intuición para os símbolos, no narrador transfórmase en potencia para dramatizar as situacións, para illar e extraer delas os elos da cadea argumental, a sintaxe narrativa dos momentos e das vivencias ancoradas nun pasado que a memoria da anciá protagonista case non logra reter.
O narrador, que simultaneamente é personaxe, debrúzase nas situacións, pois para Cáccamo, coma para Jean-Paul Sartre, a novela é un teatro de situacións. O relato elabórase a partir dunha indeterminación radical da situación, xa que tanto en Sartre coma en Álvarez Cáccamo, os feitos son irredutibles mais non determinan a existencia. O paradoxo da liberdade, como escribe Sartre, é que “só hai liberdade nunha situación e só hai situación pola liberdade”; a situación caracterízase pola súa continxencia e pola súa ambigüidade. Ao depender da liberdade, a inserción do significado na existencia fai que esta deixe de ser un longo río tranquilo, pois a través do senso a liberdade quere fixar unha relación co mundo que ha de ser necesariamente indeterminada para dar lugar ao porvir e para producir o mundo. Na novela de Álvarez Cáccamo, esa acción libre sobre o porvir reconstrúese cara ao pasado, o significado é a verdade que se lles quere escapar entre os dedos aos personaxes e, se cadra, se a novela é efectiva, tamén se lle ha escapar a quen le. Pois cómpre “conducir […] a vida por onde a levan as horas, sen proxecto, sen peso, sen medo”.”

Deixámosvos aquí a recensión de Ramón Nicolás sobre o libro, así como a lectura de Xulio García Rivas.

Recomendamos: A utilidade do inútil, de Nuccio Ordine

A utilidade do inútil, portada UTILIDAD.fh11de Nuccio Ordine, traducido do italiano por Carlos Acevedo, está publicado por Faktoría K, de Kalandraka.

“Fronte á crise do sistema e á corrupción, tan tristemente de actualidade, un manifesto necesario que rexeita a actual ditadura do beneficio e do utilitarismo, para apostar polos coñecementos que nutren o espírito: a filosofía, a música, a literatura, a arte…”

Esta é a opinión do crítico literario Ramón Nicolás, no seu blogue Caderno da crítica.

Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro, de Ramón Nicolás

Volvemos dar paso aos envíos de quen son para nós o máis importante desta Librería, os clientes. Desta volta, a recomendación é de Ramiro, a quen agradecemos a colaboración. Se queres, podes enviarnos o que che consideres interesante para publicar aquí ao noso correo: libreriasisargas@gmail.com.

“A Onde o mundo se chama Celso Emilio Ferreiro, de Ramón Nicolás, publicado em Xerais no 2012, acheguei-me com curiosidade por ler mais sobre o biografado, como é costume neste tipo de textos, mas acabei sentindo-me transportado por um savoir faire do biografante (aguardo que se me permita o neologismo), cousa não tão habitual, até uma sensação de ter estado presente na própria vida de Celso Emilio.
Há algo nesta obra que nos leva a não soltá-la das mãos facilmente. E não se trata só do rigor nos dados, onde se percebe uma erudição bem trabalhada e acaidamente exposta, mas de uma delicada atenção para os detalhes, com incisões em momentos chave da vida do celanovês convertidas em delicadas peças quase literárias que nos afastam do caminho principal dos acontecimentos e permitem recriar o seu mundo interno.
Brilha bem este trabalho, e deixa um grande sabor na boca e na memória o que vem sendo uma das melhores biografias lidas por este leitor. Parabéns ao seu autor!!!”