Presentación de O Livro Branco, de Alexandre Brea Rodríguez, a sexta feira 16 de febreiro ás 20:00 h.

A sexta feira 16 de febreiro, a partir das 20:00 horas, presentamos O Livro Branco, de Alexandre Brea Rodríguez, publicado por Livros de Ontem, nun acto onde o autor estará acompañado por José António Lozano.

O Livro Branco conta uma história de perda que começa quando desaparece da vida do narrador uma pessoa que até então o sustivera e enchera de sentido à sua existência. Este fracasso pessoal simboliza-se com a morte dum cisne, que se torna em uma metáfora do amor, a infância e a inocência perdidas.
Esta sensação de vazio vital obriga-o a enfrentar-se só com o mundo numa viagem física e psicológica. Como se acordasse de um sonho vai encontrando um novo sentido a tudo o que o rodeia, processo que desemboca num renascer pessoal. Mas antes deverá enfrentar-se aos problemas que sempre evitara, cair uma e outra vez nos mesmos erros, aprender a amar sinceramente e voltar ao seu lar para redescobrir à sua família, a sua cultura e o seu passado.
Deste modo vai-se tecendo uma história cheia de matizes, onde a terra, o povo e a natureza adquirem uma enorme relevância e resultam profundamente sanadores para ele. No fim do caminho reúne toda a dor e tudo o aprendido para recuperar a esperança e a felicidade na sua vida e tornar-se uma pessoa completa por si mesma.

Concerto-presentación de Pitusa Semifusa e os estilos musicais, de Olga Brañas, o sábado 21 de outubro ás 12 h.

Con Pitusa Semifusa e os estilos musicais, de Olga Brañas, poderás coñecer o blues, o reggae, o funky, o swing, o hip hop… e non pararás de cantar e de bailar!
A vida está chea de cores e de sabores diferentes, tamén de estilos musicais.

Presentación do número 4 da revista O Dez, o luns 25 de setembro ás 20:15 h.

O luns 25 de setembro, ás 20:15 horas, preséntase na Libraría o número literario da revista O Dez. No acto participan Lino Braxe, Beatriz Maceda e Óscar Losada, editor e director da revista.
O número catro da revista de fútbol O DEZ dáse a man coa literatura e ten o grande apoio dos ilustradores. O tema de portada é “O meu ídolo futbolístico” e na publicación temos a oito escritores realizando un texto sobre o seu ídolo.
Participan na revista os escritores Lino Braxe, Ledicia Costas, Xabier P. DoCampo, Pedro Feijoo, Beatriz Maceda, Carlos Meixide, Eduardo Sacheri e Manuel Seixas.
Nas ilustracións contamos con Walter Artola, CaricaTorres, Artur Cousiño, Daniel Diebold, Xulia Pisón e Santy Gutiérrez.

Presentación de Cando John Lennon coñeceu a Valle-Inclán, de Beatriz Maceda Abeleira, o 8 de agosto ás 20 h.

O martes 8 de agosto, ás 20:00 horas, Beatriz Maceda Abeleira presenta Cando John Lennon coñeceu a Valle-Inclán, publicada por Trifolium. No acto, a autora estará acompañada Pancho Valle-Inclán e Xan Arias.

“Unha historia na que se mistura o real coa ficción, co misterio, a través da vida, da obra e as diferenzas históricas das dúas Españas que lle toca vivir a Valle-Inclán e ao seu bisneto ficticio. Unha España triste e gris despois da perda das colonias, a Xeración do 98; e a España dos anos oitenta, na que se produce unha explosión de creatividade en todos os eidos artísticos. A narración empeza cinco meses despois do asasinato de John Lennon.”

Conversa com o poeta português Luís Serguilha: No pasmo da inutilidade, o dia 6 a partir das 20:00 h.

LUÍS SERGUILHA: Poeta, ensaísta. autor de 14 livros de poesia e ensaio. Participou em encontros internacionais de arte e literatura. Seus processos criativos têm sido objecto de estudo, de crítica e ensaio por parte de acadêmicos, críticos, poetas, pensadores, artistas, escritores de Língua ibero-afro-americana. Possui textos publicados em diversas revistas de literatura e arte. Alguns dos seus textos foram traduzidos para o espanhol, inglês, francês, italiano, alemão e catalão. Criador da estética do LAHARSISMO e responsável por uma colecção de poesia contemporânea brasileira na Editora Cosmorama( Coimbra-Portugal). Pesquisador da Poesia Brasileira Actual. É Curador do RAIAS-POÉTICAS: Afluentes IBERO-AFRO-AMERICANOS de ARTE e PENSAMENTO.
Neste acto apresenta Plantar Rosas na Barbárie, publicado por Poética Edições.

Presentación de Novas do exterior, de Xosé Luís Santos Cabanas, o venres 16 de xuño ás 20:00 h.

En Novas do exterior. 63.000 quilómetros de viaxes á cadea hai unha fronteira que divide o mundo, a que forman os muros e os arames da prisión, e tamén quilómetros e quilómetros de estradas, percorridos co desexo de achegarse a un ser querido, de reducir a distancia que o serpara do fogar. Crónicas dunha viaxe, a do autor e a súa compañeira, para ver o fillo, arrastrado polo espectáculo político construído arredor do que deron en chamar Resistencia Galega, e detido nunha operación policial na que foron usados procedementos tristemente próximos aos de tempos en aparencia xa superados. Un fillo condenado ao afastamento xeográfico, o illamento carcerario e a incerteza do próximo destino. Este libro lémbranos –perante a impunidade dun sistema que precariza a liberdade propia de cada cidadán– que a revolución do cotián é a mellor forma de resistencia, e que fronte á violencia do Estado temos armas que non disparan, senón que vencellan os seres humanos: un activismo de xestos solidarios que racha os muros das cadeas. Fronte á fala burocrática da administración carceraria e a súa visión unívoca, fronte aos berros e a linguaxe autoritaria, temos palabras que conversan e comparten. Fronte aos edificios grises e enreixados das prisións, que levantan muros entre a xente, posuímos a arquitectura colectiva dos afectos, a construción vagarosa, mais tamén firme, dun espazo común de liberdade.

Presentación de Años de guerra y revolución (1936-1939), de Antonio Seoane Vázquez, o martes 20 de xuño ás 20:30

O martes 20 de xuño, ás 20:30 horas, presentamos Años de guerra y Revolución (1936-1939), libro de memorias de Antonio Seoane Vázquez, publicado por Bolanda.

“Este é o libro de memorias temporais de Antonio Seoane Vázquez, “Comandante Profesional del Ejército español”. Como tal asina o mecanoescrito orixinal que, baixo o rótulo de “Malhechores de España” e co subtítulo “Años de guerra y revolución”, recolle as súas lembranzas e visións do acontecido en Barcelona e Cataluña entre o 19 de xullo de 1936 e os primeiros días de febreiro de 1939 nos que, en compañía de miles de persoas refuxiadas, atravesou El Pertús. Atinadamente Bolanda Edicións escolleu, para a súa publicación, o subtítulo engadíndolles o período temporal das lembranzas.
Tras a chegada a Francia, Antonio Seoane ponse a escribir os seus recordos e valoracións dos anos de “guerra e revolución”, intensamente, ata rematar un bo mangado de cuartillas que editadas ocupan case trescentas páxinas. Labor que dá por rematado en Montaubau o 8 de abril de 1940. Nesta vila, uns meses despois, falecerá o presidente Azaña e alí segue soterrado como símbolo manifesto de que a sociedade española non foi quen de superar e enviar á arca da historia o conflito social e político que estourou naquel mes de xullo de hai oitenta anos.
Antonio Seoane era un militar profesional e unha de tantas e tantas persoas que nada tiña claro na realidade confusa, como todas as realidades, que o leva a escribir no primeiro capitulo do seu libro: “¡Son nuestros! ¡Están con nosotros! ¿Por qué, si son nuestros , hacen fuego contra los suyos? (…) ¿quiénes somos unos? ¿quiénes otros? ¡Cómo y por qué podemos distinguir a los enemigos?”. Ata o final deste capitulo non o saberá: “La incógnita se había despejado y por fin sabía lo que era y lo que defendía. Era republicano y defendía la República. Y a solas conmigo mismo, pensé un segundo en mi familia y, para tranquilizarme, como si de esa manera los considerase salvados de todo peligro, y yo más fuerte y seguro de mí, grité con mi corazón ¡Viva España!, y una escalofriante sacudida recorrió todo mi ser. ¡La suerte estaba echada!”.
Pero o pensamento non salvaba a familia. Os outros tres irmáns tamén militares estaban no bando sublevado. O máis pequeno deles, Manolo, falece vítima dun obús das tropas leais. Esa morte marcará a vida de Antonio e impulsarao a realizar unha especie de exorcismo redactando estas memorias que, que saibamos, nunca pretendeu editar nin, o máis seguro, se lle pasou pola cabeza tal cousa. Gardouno e levouno consigo ata a súa morte. Foi a súa esposa quen llo entregou ao seu sobriño e afillado, Antón Seoane, en 1993. Ata agora, pasados setenta e sete anos da súa redacción, non viu a luz nin para o público nin para a maioría dos seus familiares máis achegados.
Antonio regresou, co apoio familiar, en 1948. Estableceuse en Pontevedra, traballou en Jesús Lago y Lago e en Seguros Zurich e paseou polas súas rúas na compaña da súa esposa francesa, Nenette, ata a súa morte en 1983.
E chegamos os que andamos con estas cousas e decatámonos do pouco que entendemos e do pouco que sabemos. Antonio Seoane, militar profesional, de familia de militares, formado en Zaragoza, fogueado na guerra de Marrocos, na Lexión de Millán Astray, sublevado con Sanjurjo en 1932, encarcerado e xulgado polo goberno da República… atópase, en 1936, en Barcelona, ao mando dunha compañía da “Guardia de Asalto” e fará a guerra, ocupando lugares de relevo tanto no campo de batalla como nos servizos secretos, ás ordes da Generalitat e da República ata o exilio. Logo virá a outra vida sostida sobre a ocultación do pasado.
A realidade é ben máis complexa que a diseccionada, analizada, sintetizada, temporalizada polos manuais e as explicacións académicas. A realidade constrúese a partir de decisións persoais, tomadas sen as referencias que nos dá, ou nos oculta, a distancia histórica. As veces un ten a impresión de non entender moito o que pasou.

Venres, 24 de marzo de 2017.
(Texto de Carlos Meixome)”