Recomendamos: Poesía Cromática, de Antonio García Teijeiro e Xulio García Rivas

Poesía Cromática é un libro de poemas de Antonio García Teijeiro en diálogo coa obra plástica de Xulio García Rivas, publicado por Belagua.

Poesía cromática é un libro singular de poesía e pintura. Nace dan proxecto artístico común entre un pintor, Xulio García Rivas, e un poeta, Antonio García Teijeiro, que se encerran á mesma hora nun segundo e nun terceiro andar do mismo edificio para crear. Catro sesións de dúas horas e media, nas que ambos cometan o acto creativo. García Rivas pinta cinco acuarelas e García Teijeiro escribe cinco poemas. Deseguido, intercambian ambos traballos. As pinturas provocan emoción e sensacións no poeta. Os poemas, tamén, no pintor. Esas sensacións levan a pintar e a escribir novas acuarelas e novios poemas que, partindo das sensacións experimentadas polo que ven ou len, se fan independentes e toman corpo de seu.”

Recomendamos: CO2, de Isidro Novo

CO2 é un libro de poemas de Isidro Novo, publicado por Positivas.

“O autor deste libro considera que a vocación da poesía é estar a cada intre rexenerada e non ser vítima nin de tradicionalismos extemporáneos nin de modas convencionais provocadoras de anquilosamento na súa función esencial de mirar, dende perspectivas diferentes e empoleirada no bordo do hoxe, o lonxe por vir.
Isidro Novo di que o poeta debe aspirar a ver o que ninguén ve e a dicir como ninguén dixo, e con tales parámetros construíu este CO2 no que pretende mostrar unha visión global do mundo que percibe e mesmo doutros mundos que intúe.”

Aquí pode lerse unha entrevista de Montse Dopico ao autor en Praza.

Recomendamos: Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte

Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte, é unha obra publicada por Galaxia.

“Poesía que vai de ti para min.
Para ler e entender o mundo. Para saber como se nomean as cousas. E para recitar e falar. Unha pequena folerpa poética. Versos delicados que pintan de cor as cousas todas.”

Aquí podes ler unha pequena presentación na TVG e a crítica de Ramón Nicolás.

Conversa com o poeta português Luís Serguilha: No pasmo da inutilidade, o dia 6 a partir das 20:00 h.

LUÍS SERGUILHA: Poeta, ensaísta. autor de 14 livros de poesia e ensaio. Participou em encontros internacionais de arte e literatura. Seus processos criativos têm sido objecto de estudo, de crítica e ensaio por parte de acadêmicos, críticos, poetas, pensadores, artistas, escritores de Língua ibero-afro-americana. Possui textos publicados em diversas revistas de literatura e arte. Alguns dos seus textos foram traduzidos para o espanhol, inglês, francês, italiano, alemão e catalão. Criador da estética do LAHARSISMO e responsável por uma colecção de poesia contemporânea brasileira na Editora Cosmorama( Coimbra-Portugal). Pesquisador da Poesia Brasileira Actual. É Curador do RAIAS-POÉTICAS: Afluentes IBERO-AFRO-AMERICANOS de ARTE e PENSAMENTO.
Neste acto apresenta Plantar Rosas na Barbárie, publicado por Poética Edições.

Recomendamos: e Caín, de Paco Souto

e Caín, de Paco Souto, é un libro de poemas do autor, con ilustracións de Viki Rivadulla, publicado por Laiovento.

“Hai 30 anos xa que dei o meu primeiro recital individual na cidade de A Coruña. Este e Caín debe ser pois unha celebración.
Dun lado acolle textos recén enfornados como “Metamorfose” ou “mamá Africa” xunta outros como “Terradentro” ou a serie BAROÑA que veñen daquela. É xa que logo unha sorte de caer e erguerse e caer outra volta no camiño.
Mais tamén refire a heterodoxia que poderedes atopar de certo en toda a miña obra. Vontade en fin de ser periferia.”

Aquí pode verse unha escolma de tres poemas e ilustracións.

Recomendamos: A relixión do mar, de Xosé Iglesias

A relixión do mar, de Xosé Iglesias, obtivo o IX Certame de poesía Victoriano Taibo.

“Trátase dun libro que, sen abandonar a linguaxe poética, constitúe un auténtico tratado sobre a vida en e relacionada co mar. Desfilan por estas páxinas aparellos, artes de pesca, coñecementos de navegación, embarcacións, carpintería de ribeira, lugares, sucesos e un grande etcétera que o autor aproveita habilmente rebordando a súa intención didáctica e presentándonos, a través de imaxes ricas e suxestivas, un proxecto de vida na que cicela a súa propia identidade. Versos con recendo a marusía que evidencian coñecemento profundo e vivencia delongada do mundo mariño nesta “homenaxe á fe infinita que teñen os nosos mariñeiros por este anaco de océano. Unha fe a se representar en distintos rituais que van converxendo ao longo da costa e do tempo”, en palabras do autor.”

Recomendamos: Nierikate, por Xoán Abeleira

Nierikate, de Xoán Abeleira, é un libro en edición limitada de 100 exemplares, da Colección Banfile.

Nierikate é un libro que recolle traducións ó galego da obra de máis de 150 autores (anónim@s incluíd@s), máis de trescentos textos en prosa e en verso de todas as épocas e de todos os continentes.
A obra da portada e o debuxo do colofón foron feitos por Ana Zapata.
Un libro único, de 430 páxinas, con tradución e notas de Xoán Abeleira.”

Recomendamos: O canto da Sibila, de Rebeca Baceiredo

O canto da Sibila é un poemario de Rebeca Baceiredo, publicado en Galaxia.

“Facendo uso da lírica pagá e medieval mais guindando boias ás tradicións non occidentais, retómase a palabra non dita, a palabra non articulada, a palabra gutural, retida na gorxa das mulleres.
Entre os pasos pisados con solemnidade e forza, rachando a atmosfera postapocalíptica, a sibila anuncia unha lírica que foxe da clausura, abríndose ás fendas do eu.”

Aquí poder lerse esta entrevista feita á autora na Palavra Comum.

Recomendamos: Aldeas sen voz, de Vicente Ansola e A Porta Verde do Sétimo Andar

Aldeas sen voz é vicente-ansola-aldeas-sen-vozun proxecto que recolle as fotografías de Vicente Ansola e os versos de A Porta Verde do Sétimo Andar, publicado pola Editorial Canela.

“Os pobos das néboas é un amplo espazo xeográfico que cobre, aproximadamente, as dúas terzas parte do concello da Pontenova. Dentro del existe un triángulo máxico que, ao igual que o resto da zona, Vicente Ansola denominou como Triángulo dos Trasnos. Aquí, en todo este territorio, desenvólvese a historia que conta Aldeas sen voz, un libro de fotografía, enriquecido coa poesía e a narrativa.
Paisaxes oníricas, retratos cheos de forza, chiscadelas á pintura con fotografías que lembran estilos e obra de Johannes Vermeer ou Antonio López, a Piet Mondrian, a Paul Klee, ou a Vincent van Gogh, que a ollada áxil do lector observador pode detectar rapidamente. E homenaxes á “Rural Art”, como a define o propio Vicente Ansola.
Imaxes en que se representa o abandono do mundo rural e o deterioro de aldeas que, outrora, foron xermolo de vida, convivencia e subsistencia. Imaxes que tentan concienciarnos da necesidade urxente da conservación e recuperación destes lugares, tanto no aspecto arquitectónico como no social e de servizos.
Unha obra con mensaxe en que participaron 18 poetas de toda Galicia que forman parte do colectivo “A Porta Verde do Sétimo Andar”: Paco Souto, Rochi Nóvoa, Xosé Iglesias, María José Fernández López, Iolanda R. Aldrei, Jose Estévez, Miguel Ángel Alonso Diz, Patricia Sánchez, Miguel Alonso, Marta Pedrosa Agra, Rosa Enríquez, Xosé Manuel Abeledo, Alfonso Láuzara, Pili Mera, María N. Soutelo, Ramiro Vidal e Manolo Pipas, alén de Loli Beloso, Alberto Calvín Corredoira e Belén Rico Prieto, o director de cinema Pepe Jordana, Francisco Martín Medrano, Pablo Quintana… e toda a veciñanza do entorno.”

Aquí poder lerse a crónica feita por María José Fernández López e unha entrevista ao fotógrafo Vicente Ansola, na Palavra Comum.