Recomendamos: Teatro de Guiñol, de Pirilampo

Teatro de Guiñol Pirilampo Teatro de guiñolé un libro-CD do grupo Pirilampo, publicado por Galaxia.

“Pirilampo volve coa súa enerxía de sempre e, desta volta, abeirado aos poemas retranqueiros e festivos de Manuel María. Unha combinación que é garantía de moitas horas de diversión”

Segundo Ramón Nicolás: “(…) Unha iniciativa loable, así pois, que pon enriba da mesa unha ferramenta útil e probablemente precisa para espallar a obra literaria do autor de Terra chá entre o público máis novo e non só. O libro, ademais, incorpora un corpus magnífico de ilustracións a cargo do artista gráfico Iván R. e mais un fermoso limiar, a cargo de Xurxo Souto, que define este grupo musical que ideou o proxecto como “un comando musical itinerante de artistas ventureiros que avanzan pola noite e enchen de melodías todo o que tocan coa súa luz”.
Moi atinada, por outra parte, paréceme a escolla realizada, entre a oceánica obra poética de Manuel María, para compor este libro e para musicar poemas como son “O vento”, “Poemiña do señor regato do Cepelo”, “O galo”, “A natureza”, “Teatro de guiñol”, “A fala”, “Neve” “O bolo”, “O meu cuarto, “Anduriñas” e a “Biografía da muiñeira”, todos eles procedentes dos libros As rúas do vento ceibe, Os soños na Gaiola e Terra Chá. Contemplados globalmente resultan composicións que constitúen unha pequena escolma chea de sentido, moi ilustrativa no que respecta a aos asuntos recreados e dominadas tanto por un forte ritmo interno como por un indubidable espírito festeiro e optimista. (…)”

Recomendamos: Libremente, de Labregos do Tempo dos Sputniks

Libremente Labregos no Tempo dos Sputniks Librementeé un disco de Labregos do Tempo dos Sputniks, grupo que conta con Lydia Botana, García MC e O Leo i Arremecághona.

“O grupo defínese por practicar Foliada Rap’n Punk. Trátase do primeiro traballo físico dos Labregos do tempo dos Sputniks, unha formación de trío que reivindica a canción protesta e que celebra así os seus dez anos de rebeldía e de rexa conciencia sobre os escenarios.”

Presentación de Fíos do querer, novo traballo de Cé Orquestra Pantasma, o mércores 24 de febreiro, ás 17:30 h.

Este mércores,Cé Orquestra Pantasma 24 de febreiro, ás 17:30 horas, teremos a Cé Orquestra Pantasma presentado o seu novo traballo, Fíos do querer.

Baixo Cé Orquestra Pantasma agóchase o vigués César Freiria, músico autodidacta e apaixoado dos instrumentos musicais. Comezou a súa andaina musical aos oito anos dentro da música tradicional e dende aquela non deixou de navegar polos variados estilos da musica popular, chegando a formar parte de grupos tan dispares entre si como A Roda ou banda de punk Oxtiax ke te Pariu.

Cé Orquestra Pantasma Fíos do querer

Recomendamos: Nas Pedras do Lar, de Pepe Vaamonde Grupo

Nas Pedras do Lar é Pepe Vaamonde grupo Nas pedras do laro novo traballo musical de Pepe Vaamonde Grupo.

“A banda de música folc galego Pepe Vaamonde Grupo leva máis de trece anos de vida e 200 concertos nos escenarios máis representativos de este estilo musical. O seu espectáculo é un proxecto artístico baseado nas creacións propias e nunha visión persoal da música do país, que se reflicte nun directo contundente e orixinal. O grupo liderado polo compositor, gaiteiro e frautista Pepe Vaamonde, e o arranxista e guitarrista Pipo Alvariño, presentan o seu novo disco Nas Pedras do Lar. Novo proxecto musical que xunto co resto dos compoñentes da banda: Jesús Vidal (baixo), Miguel Anxo López (percusións) e Miryam González (acordeón) pretende expoñer un espectáculo baseado na forza e contundencia da música folc galega para o directo. Despois dos tres traballos discográficos da banda: Aviouga, Onde Nace o Vento e Introterra, nace este novo disco gravado en directo nos impresionantes PKO Studios (Madrid), e que conta ademáis coas colaboracións de Javier Feijoó (voz), Brais Monxardín (piano), Germán Díaz (zanfona) e Pablo Dalama (saxo). Disco de máis dunha hora de duración dividido en catorce cortes musicais de moi diversa índole estética, sendo o elemento natural que faltaba na súa discografía…o cuarto elemento … o lume… quen guía e fusiona a esencia da música tradicional galega de sempre con toda unha chea de novos sabores sonoros. O arrecendo da Terra fúndese na Pedra da Lareira, a través do Lume, con outros ingredientes provintes de moi diversos estilos musicais, creando un novo caldo de onde renace unha nova música con claro xeito a folc galego do século XXI. (Inquedanzas sonoras).”

Recomendamos: Veredevere, de Guilherme e Bastardo

Veredevere, dVeredevere Guilherme e Bastardoe Guilherme e Bastardo, é un libro de 56 páxinas e CD con 12 temas, publicado por Axóuxere. Ten un prólogo de Teresa Moure e deseños de Séchu Sende.

“Este é o primeiro traballo de Guilherme e Bastardo, unha banda por definición heterodoxa e cuxo pulo fundacional é a hibridación de linguaxes e estilos, mais, por riba de todo, Veredevere é unha travesía utópica desde a música, a literatura e a visualidade, que integra o traballo de moitas persoas procedentes de diferentes ámbitos e se sintetiza nun fermoso libro-obxecto de feitura artesanal, con cuberta serigrafiada, e un cd de músicas que percorre ámbitos tan amplos como extensa é a viaxe que a súa escoita propicia.
No libro-cd poderedes atopar, alén das músicas e textos de Guilherme e Bastardo —que navegan entre o canto tradicional revisitado, a world music, o postpunk e a electrónica libertaria—, as colaboracións de Séchu Sende, Teresa Moure, Najla Shami, Mig Seoane e outr@s moit@s que fixeron parte desta común singradura, asi como as palabras musicadas de, Raida Rodríguez, Xelís de Toro, Márcio-André, Álvaro Cunqueiro, Celso Emilio Ferreiro ou Arthur Rimbaud.”

Aquí podedes escoitar a súa música no Soundcloud.

Recomendamos: Cerca da túa orella, de Factoría de subsistencia

Cerca da túa orella Factoría de subsistencia Cerca da túa orellaé un traballo musical de Factoría de subsistencia, grupo formado por Josito Porto (voz e guitarras) e Sabela Dacal (acordeón, pianos e voces).

“A creatividade musical das Rías Baixas e da Limia conflúen neste proxecto de Factoría de subsistencia.
Dúas persoas coas súas propias e respectivas inquedanzas artísticas. Por unha banda Sabela Dacal, ligada ao mundo das artes escénicas, sendo acordeonista-pianista de distintos grupos musicais (actualmente Xestreu e Emilio Rúa) e, pola outra banda, Josito Porto, tamén ligado a ese enganoso mundo das artes escénicas e musicais (din as malas línguas que formou parte de Korosi Dansas e Magritte entre outro proxectos de dubidosa calidade).
A complicidade entre os sons da guitarra de Josito e do acordeón de Sabela marcan un estilo aparentemente sinxelo, sen moitas complicacións, descarnado coma o sorriso nervioso de quen quere aparentar una falsa tranquilidade desde o fondo do seu pozo.
Influencias? Moitísimas e ben variadas, tan variadas como a música que escoitamos ao longo das nosas vidas e que, sen decatarnos, foron deixando a súa inocente pegada nas nosas sombras. Poden aparecer pequenas pinceladas que nos leven a pensar en Javier Krahe, SurfinBichos, Nacho Vegas, The Cure, Leonard Cohen, Albert Pla, reminiscencias folklóricas,… ou non, ao mellor simplemente quixeramos que fose así…ou non.
Somos FACTORÍA DE SUBSISTENCIA porque se trata precisamente diso, de crear, de inventar, de darlle forma ás ideas que xorden no noso interior ou ao noso redor, ás circunstancias que sobrevoan contínuamente aos nosos seres, aos comportamentos que tentan darnos leccións continuas de enfrontamento ante a vida.
A finalidade deste proceso creativo, por chamarlle dalgún xeito, busca o intercambio coa xente, co público, con alguén que pasa por aí e queda a escoitar. Darlle a ese incauto a posibilidade de compartir con nós a nana que naceu ao carón do noso corazón ou enredando coas nosas vísceras. Por suposto, sen ningún tipo de prepotencia, desde a claridade, ás veces tamén desde esa parte máis escura que todos temos.
Existe a posibilidade de mover grandes fortunas? Quen sabe, quizais si de mover a inocencia de sitio, ou de achegar aos nosos corazóns o comportamento obsceno dun asasino de nenos. Xogar, coma cando eramos uns cativos, a bos e malos. Permitirnos a chulería de rifarlle a Deus por botar tanto tempo descansando… POR QUE NON SOÑAR? E por que non imaxinar que realmente vivimos nun mundo perfecto, onde xogar cos nosos fillos, onde os nosos fillos se poidan converter nos salvadores da humanidade eliminando a Satán…polo menos ate que alguén veña alterar os nosos doces soños.
Xoguemos cos nosos pesadelos desde a melodía, desde ese neno que guía as nosas vidas, ás veces, nesa fráxil liña que o separa da perversión.
Hoxe somos dous, JOSITO PORTO e SABELA DACAL, mañá poderiamos ser LEXIÓN…
POR QUE NON SOÑAR?”

Recomendamos: Aprendendo a ladrar, de Xardín desordenado

Aprendendo a ladrar, Xardín desordenado Aprendendo a ladraré o novo disco de Xardín desordenado.

“Dende 1.963 ata a data designáronse 52 autores no Día dás Letras Galegas. Dos 52, unicamente 3 foron mulleres: Rosalía de Castro (1963), Francisca Herrera Garrido (1987) e María Mariño (2007).
É un dato que se comenta só.
Á xente de Xardín Desordenado gústanos contrapoñelo con outro dato, aínda que oficioso: o da abafadora maioría de poetas mulleres obtendo hoxe en día premios de todo tipo e ocupando foros solemnes ou recitais en bares. Un percorrido idéntico ao realizado polas mulleres nas últimas décadas e en todos os ámbitos.
“Aprendendo a ladrar” podería presentarse como a nosa homenaxe a ese esforzo e a ese triunfo; pero non o é, senón simplemente o desfrute dos magníficos textos ofrecidos polo talento feminino, para compoñer cancións con eles.
Ao final incluíronse 17 autoras no CD, pero quédanos o resentimento de deixar no caixón case outras tantas cancións (as decisións ao respecto resultaron unha auténtica tortura) con textos de idéntica calidade. De feito, non descartamos a edición dun “Aprendendo a ladrar, segunda parte”.
As poetas incluídas en “Aprendendo a ladrar” son:
Lucía Aldao
Olga Novo
Yolanda Castaño
María do Cebreiro
María Lado
Marica Campo
Emma Couceiro
Luísa Castro
Iolanda Zúñiga
Rosalía de Castro
Luz Pichel
Cristal Méndez
Marta Dacosta
Chus Pato
Emma Pedreira
Estíbaliz Espinosa
Mª do Carme Kruckenberg”

Recomendamos: Cadros dunha exposición, de José Antonio Abad

Cadros dunha exposición é CUADROS portada.fh11un libro-disco de José Antonio Abad sobre a obra musical homónima de Modest Mussorgski, publicado por Kalandraka.

“Ocazul percorre o Museo de San Petersburgo onde contempla, ao ritmo da música de Mussorgsky, as pinturas de Hartmann. Os cadros toman vida, facendo desta visita unha experiencia inesquecible, a medio camiño entre a realidade e a fantasía. Un libro-disco para espertar a curiosidade artística e a imaxinación.”