Concerto-presentación de Pitusa Semifusa e os estilos musicais, de Olga Brañas, o sábado 21 de outubro ás 12 h.

Con Pitusa Semifusa e os estilos musicais, de Olga Brañas, poderás coñecer o blues, o reggae, o funky, o swing, o hip hop… e non pararás de cantar e de bailar!
A vida está chea de cores e de sabores diferentes, tamén de estilos musicais.

Recomendamos: O monstro de Ille, de Jorge Emilio Bóveda

O monstro de Ille, de Jorge Emilio Bóveda, é unha obra publicada por Galaxia.

“Unha novela escura sobre un tempo escuro. Cando todo o sobrenatural era natural e meigas, demos, feitizos e Inquisición convivían con normalidade nun universo complexo e imprevisible. Esta é a historia de tres mulleres ás que a historia e a ignorancia van pasar por enriba, esnaquizándoas. Tamén é a historia dun instante en que a Fe e a Ciencia chocan violentamente. Temores e envexas, malfalares e maldicires, odios, nenos que veñen e non deberían vir, sacerdotes que desexan o que non deberían vir, sacerdotes que desexan o que non deberían. Un crebacabezas cheo de intensidade, de violencia e de agochos misteriosos.”

Recomendamos: Os nenos da varíola, de María Solar

Os nenos da varíola, de María Solar, é unha obra publicada por Galaxia.

“Desta volta, María Solar achégase a unha das aventuras máis importantes da historia da humanidade, protagonizada por uns nenos que non tiñan idea de facerse heroes. Aínda que o foron. Nos seus pequenos corpor, brazo a brazo, levaron a vacina da varíola a América. Sacados dos hospicios da Coruña, Santiago e Madrid, cruzarán o Atlántico formando parte da Expedición do doutor Balmis e na que unha muller fascinante, Isabel Zendal, xogará un apapel determinante. A historia comeza en 1803. Na miseria dos orfanatos. Nun barco que pode ser tamén unha tumba. Nun mar hostil e desapiadado. No medio dese universo cruel, a esperanza e un posible futuro. O heroísmo anónimo de 22 nenos que, grazas a este libro, xa non o serán máis nunca.”

Aquí poden lerse as recensións sobre este libro.

Recomendamos: Luns, de Eli Ríos

Luns, de Eli Ríos, é unha obra publicada por Xerais.

Premio Torrente Ballester de Narrativa en Lingua Galega, 2016.
“Nerea ten a vida organizada. Pode considerarse unha muller con éxito dentro do estándar que marca a sociedade: é funcionaria, ten unha filla e un fillo, casada e con casa propia. No entanto, un luns recibe un diagnóstico de cancro de mama que o cambia todo. Vai morrer e ten apenas dous meses por diante e mil cousas pendentes por facer, que non poden ficar sen resolver. Moi pouco tempo e á vez suficiente para se decatar de que a súa realidade non lle permite encontrar un modo de se enfrontar á situación. Coa certeza da morte pairando en cada recuncho toma consciencia dunha realidade que non sempre é o que parece. Unha realidade oculta a plena luz do día. Luns, gañadora do Premio Torrente Ballester de novela en 2016, está escrita cunha técnica arriscada, valente e innovadora, que prescinde de adobíos e consegue conmover, logrando facer partícipe a quen a le das circunstancias que acontecen no día a día de Nerea.”

Aquí poden lerse as opinións da autora sobre o libro.

Presentación do número 4 da revista O Dez, o luns 25 de setembro ás 20:15 h.

O luns 25 de setembro, ás 20:15 horas, preséntase na Libraría o número literario da revista O Dez. No acto participan Lino Braxe, Beatriz Maceda e Óscar Losada, editor e director da revista.
O número catro da revista de fútbol O DEZ dáse a man coa literatura e ten o grande apoio dos ilustradores. O tema de portada é “O meu ídolo futbolístico” e na publicación temos a oito escritores realizando un texto sobre o seu ídolo.
Participan na revista os escritores Lino Braxe, Ledicia Costas, Xabier P. DoCampo, Pedro Feijoo, Beatriz Maceda, Carlos Meixide, Eduardo Sacheri e Manuel Seixas.
Nas ilustracións contamos con Walter Artola, CaricaTorres, Artur Cousiño, Daniel Diebold, Xulia Pisón e Santy Gutiérrez.

Recomendamos: Non hai outro camiño, de Isaac Xubín

Non hai outro camiño, de Isaac Xubín, é unha obra publicada por Xerais.

Premio da Crítica Española (en lingua galega), 2016.
“A Radoslav non lle queda máis remedio que gorecerse da chuvia nunha vella taberna fronte á entrada principal do porto, cando unha intensa bátega de auga o sorprende á saída do traballo. Nevenka Teodosic, a contumaz profesora de linguas románicas que agarda a inminente saída do cárcere de Goran, contempla as luces de neon sobre as pozas de auga no asfalto da cidade durante a viaxe en autobús á casa. Aspasia comeza a afacerse ás consecuencias neurolóxicas da enfermidade e, malia a adversidade, non evita sentirse feliz, coma Anja, a moza que non sabe se quere ser poeta, mecánica ou bióloga. Non hai outro camiño conta a historia de Staro Selo, unha urbe ao pé do mar na que os seus habitantes teiman, a forza de sobrevivir, por tecer unhas estrañas relacións que son as que, finalmente, acaban por dar carácter a unha cidade que semella querer pasar anónima a forza de autoridade, asfalto e chuvia.”

Aquí pode lerse a crítica da obra feita por Ramón Nicolás.

Recomendamos: Horizonte de sucesos, de Anxo Fariña

Horizonte de sucesos, de Anxo Fariña, é unha obra publicada por Xerais.

“Tiña dezaoito anos e estaba a piques de comezar o primeiro curso na facultade de Belas Artes cando entrou como bolseiro educador na Escola Fogar do centro de acollida de menores Cidade Infantil Afonso X. Naquel ambiente de aire decadente e escuro, envelenado polo cheiro da fábrica monstruosa, ocorreu o incidente do que aparentemente non houbo testemuñas. Deixándose levar polas dores da “migraña”, o educador rememora o horizonte daquel suceso tráxico que lle deixará marcas perturbadoras capaces de variar o seu rumbo.”

Aquí pode lerse unha crítica da obra, publicada en Trafegando ronseis.

Recomendamos: Historia social da lingua galega, de Henrique Monteagudo

Historia social da lingua galega, de Henrique Monteagudo, é unha obra publicada por Galaxia.

“Un estudo que pretende reconstruír as complexas relacións entre lingua e sociedade en Galicia a través do tempo, fundamentado nun sólido marco conceptual e metodolóxico que cuestina tópicos e doutrinarismos, este libro constitúe unha achega fundamental e enriquecedora ao coñecemento do noso pasado desde a perspectiva da Sociolingüística. A través das súas páxinas, pódese seguir a evolución da relación entre a sociedade galega e as linguas (nomeadamente, o galego, o latín e o castelán), contextulizada nas sucesivas coordenadas históricas e socio-culturais. Aténdese tanto o ámbito da comunicación -as funcións sociais das linguas- como as ideoloxías e os imaxinarios colectivos -as representacións sociais- e a maneira en que se integran nas dinámicas de moldeamento das identidades sociais. Rica en información, que se presenta de xeito claro e conciso, esta obra ofrece perspectivas novidosas sobre a historia social do idioma galego, e, por iso, desde a súa primeira edición en 1999, se tornou referencia obrigada para os estudosos e todas as persoas interesadas polo tema.”

Recomendamos: Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte

Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte, é unha obra publicada por Galaxia.

“Poesía que vai de ti para min.
Para ler e entender o mundo. Para saber como se nomean as cousas. E para recitar e falar. Unha pequena folerpa poética. Versos delicados que pintan de cor as cousas todas.”

Aquí podes ler unha pequena presentación na TVG e a crítica de Ramón Nicolás.

Recomendamos: O tabú na traslenda, de Isidro Novo

O tabú na traslenda, de Isidro Novo, está publicado por Urco Editora.

“O autor, dándolle gozo á súa imaxinación, quixo facer notorio o seu optimismo cara ao futuro do medio rural galego que a día de hoxe aínda está nun deprimente retroceso, a pesar deses gromos de xente con preparación cara a un obxectivo rendíbel que se asenta nel con intención de permanencia. A novela desenvólvese nunha parroquia de interior (Amarelle), unha parroquia que, sen nada que a potencie sobre as demais do seu arredor, estrañamente resiste cos mesmos habitantes de principios do século XX e no imaxinario de quen a habita latexa que é un ser sobrenatural que sobrevive neles como mito o que vela para que se manteña cunha vitalidade estábel. Os habitantes de Amarelle renegan das mouras como mito estereotipado diante da xente de fóra, pero ao mesmo tempo entre eles cren na súa, porque teñen constancia de que a Moura de Amarelle é un ser benfeitor, e máis dende os tempos nos que o seu amante é un veciño moi querido da parroquia que, namorado e perseguido, quixo ser encantado por ela.”

Aquí pode lerse unha recensión da obra en Kindlegarten.