Recomendamos: A teoría dos contrarios, de Pere Tobaruela

A teoría dos contrarios, Pere Tobaruela A teoría dos contrariosde Pere Tobaruela, é unha novela publicada por Edicións Embora.

“Luxuria e amor en cada poro das nosas peles. Sensación ilimitada de paixón, de achegamento. Proximidade. Pulmóns que necesitan respirar o mundo, aínda que sexa o aire rancio dun bar de cidade. Conxunción de soños e de designios de azar…
A teoría dos contrarios é unha historia de polos opostos que se atraen, e tamén de liñas diverxentes. Unha historia de amor que non entende de sexos, senón de desexo e sentimentos.”

Recomendamos: Viaxe á última revolución, de Xerardo AgraFoxo

Viaxe á última revolución, de Xerardo AgraFoxo, Xerardo AgraFoxo Viaxe á última revoluciónestá publicado por Galaxia.

“A viaxe que conta este libro comeza o 3 de novembro do ano 2014 en Lavacolla e remata trinta e un días despois no aeroporto internacional da Habana.

O autor xa estivera en Cuba trinta anos antes, cando o Muro de Berlín aínda existía e a Revolución tiña moitos adeptos. Tres décadas despois, para coñecer os cambios que se produciron na illa, Xerardo AgraFoxo decide viaxar en solitario. Montado en camións, coches e trens doutra época, o auñtor atravesa Cuba curante trinta días, dende Baracoa ata Pinar del Río, para -despois de dous mil quilómetros de percorrido- escribir unha crónica que destaca polo ton sincero das súas observacións e a amenidade das súas páxinas.”

Recomendamos: A garza insomne

A garza insomne,Galaxia A garza insomne publicado por Galaxia, reúne os relatos -finalistas e gañadores- do Certame de Narracións Breves Manuel Murguía entre os anos 2013 e 2015, obras de Adolfo Caamaño, Pedro Larrañaga, Xosé Alfredo Naz Fernández, David Pérez Iglesias, Antonio Piñeiro, Juan Tallón, Antón Vázquez e Eduard Velasco.

“Nove obras literarias que, como un presente, chegan a nós tan diversas como cativadoras. No seu interior discorren paixóns e gozos dignos de ser descubertos: a brutalidade da guerra, a vaidade intelectual, o peso da culpa, a frustración amorosa, as profesións máis sanguinarias, a vinganza, a felicidade imposible, estraños crimes, difíciles decisións, o verdadeiro e o falso coñecemento, o costumismo máis rico e en xeral as enerxías telúricas que nos moven, inexorablemente, a continuar vivindo. Todo isto reunido baixo a imaxe dunha garza insomne… Por que? Porque a obra literaria, en esencia, non é outra cousa que unha proposta de harmonía perante o caos, unha incesantemente nova interpretación o mundo, o diversos reunido no único, coma se esa moura ancestral que preside desde sempre os nosos castros nos enviase un animal tan sabio que coñecese cada historia do mundo, un animal viaxeiro que todos os pobos veneran e que vela por nós desde os nosos encoros e ríos.”

Recomendamos: Contos nerviosos, de Fran Alonso

Contos nerviosos, Portada_contos_nerviosos.inddde Fran Alonso, ilustrado por Dani Padrón, está publicado por Edicións Embora.

“Ás veces suceden cousas tan inesperadas que os propios contos se poñen nerviosos. Os contos nerviosos son contos moi divertidos, pero non paran quietos porque lles tremen as palabras. Estes Contos nerviosos están protagonizados por un neno chamado Amelio que ten unha estraña alerxia ao ruído; por unha nena sen nome que ten unha amiga xirafa en Cabrafanada e recibe mensaxes misteriosas; por un neno que descobre que os videoxogos poden converterse en realidade e por Raíña, unha nena caprichosa que se enfada moito na festa do seu aniversario.”

Aquí podedes ler a recensión desta obra no blog Trafegando ronseis.

Conversa arredor de O anxo negro, de Manuel Gago, o xoves 30 de xuño ás 20 h.

OManuel Gago O anxo negro xoves 30 de xuño, ás 20:00 horas, na nosa Librería (San Roque, 7), terá lugar unha conversa arredor de O anxo negro (publicado por Edicións Xerais), entre o seu autor, Manuel Gago, e o director de Galicia Confidencial, Xurxo Salgado. A entrada é libre para todas as persoas interesadas.

“A principios dos anos 80, Nicolás Bren, capitán retirado da Mariña Mercante, recibe un estraño encargo por parte dos veciños dunha parroquia montañesa da Costa da Morte: recuperar a figura roubada dunha Santa Mariña da que son moi devotos. A investigación emprendida polo capitán, xunto cos veciños da parroquia, levaraos a transitar pola trama dun sistema corrupto e a descubrir os incribles vínculos da talla cun dos instantes decisivos da historia de Europa. Unha novela trepidante coa que Manuel Gago se mergulla nas raíces profundas da cultura popular galega.”

Aquí queda o cartaz do evento feito desde esta Libraría:

2016-06-30 O anxo negro Manuel Gago SisargasE aquí este vídeo sobre a obra:

Recomendamos: Diario de Crosses Green, de Martín Veiga

Diario de Crosses Green, camisa crossesde Martín Veiga, é o novo libro de poemas do autor galego residente en Irlanda, publicada por Faktoría K (Kalandraka), con ilustracións de María Maquieira.

O tempo e os seus misterios, os lugares como estampas da memoria, ecos cosidos en verso coas brétemas de Irlanda.

Aquí pode lerse un pequeno adianto do poemario.

Recomendamos: o novo traballo musical de Xosé Lois Romero e Aliboria

Aliboria Xosé Lois Romero e Aliboriaé a nova proposta musical de Xosé Lois Romero & Aliboria.

“Aliboria é un colectivo de novos músicos galegos (formado por María Montero, Jorge García, Andrea Montero, Ramón Dopico, Cristina Sánchez, Mariana Montero, Antonio Prado, Alejandra Montero e Cristina Pico), dirixidos por Xosé Lois Romero, que reinventan os cantos e os ritmos enxebres de Galicia conxuntando as potentes voces das súas cantantes cuns novos arranxos para percusión tradicional cheos de forza, raza e terra.
As mulleres e homes que conforman Aliboria representan unha nova xeración de músicos cun coñecemento profundo do seu folclore e cunha gran calidade técnica, un equipo perfecto para que o mestre Romero dea un novo paso adiante na evolución da música popular galega, que está a vivir o seu momento máis fértil e en permanente proceso de actualización.
A música de Aliboria combina as voces ancestrais da tradición oral de Galicia coa forza e o colorismo multitímbrico da percusión tradicional, todo tinguido coa frescura e a enerxía que a xuventude dos seus membros lle aporta.
Bombos, pandeiros, pandeiras, tixolas, tarrañolas, cunchas, pandeiretas, latas, tambores, sachos, perfectamente conxunguidos cos cantos, os aturuxos, os bailes e a diversión.
En 2016 publican o seu primeiro disco, como presentación desta nova proposta que nace coa vontade de amosar ao mundo a vitalidade da música galega.”

Recomendamos: O anxo negro, de Manuel Gago

O anxo negro,Manuel Gago O anxo negro de Manuel Gago, é a primeira novela do autor, publicada por Edicións Xerais.

“A principios dos anos 80, Nicolás Bren, capitán retirado da Mariña Mercante, recibe un estraño encargo por parte dos veciños dunha parroquia montañesa da Costa da Morte: recuperar a figura roubada dunha Santa Mariña da que son moi devotos. A investigación emprendida polo capitán, xunto cos veciños da parroquia, levaraos a transitar pola trama dun sistema corrupto e a descubrir os incribles vínculos da talla cun dos instantes decisivos da historia de Europa. Unha novela trepidante coa que Manuel Gago se mergulla nas raíces profundas da cultura popular galega.”

Recomendamos: Querido H. P. Lovecraft, de Antonio Manuel Fraga

Querido H. P. Lovecraft,capa_querido_hpl_PROBA_so_capa de Antonio Manuel Fraga, que obtivo o I Premio Antón Risco de Literatura Fantástica, é un libro publicado por Urco Editora.

Querido H.P. Lovecraft:
Cando lea estas liñas eu non estarei xa no mundo dos vivos…
Con estas palabras comeza a carta que Robert E. Howard lle envía ao seu amigo e mentor. Nun delirante escrito, o fantasista texano narra o seu progresivo descenso cara ao inferno da loucura e a desesperación, iniciado coa visita a unha antiga tumba india no interior dunha cova.
A partir dese fatídico día, Howard comeza a sentirse acosado polas sombras, propias e alleas, nunha desacougante mestura de soño e realidade. A escrita, os amigos, a relación coa súa moza, a saúde da nai… cada aresta da súa vida semella afectada polo miasma malsán no que devagar se vai mergullando.
Sen saída, totalmente acurralado polo celme dos seus medos, Howard debe procurar unha solución, unha fuxida, un sacrificio.”

Aquí pode verse unha entrevista co autor no programa Zig-zag da Televisión de Galicia.

Presentación de Os Borbóns: unha monarquía escandalosa, o mércores 25 na Biblioteca da AA. VV. Atochas-Monte Alto

O mércores 25 de maio, ás 20:00 horas, na Biblioteca da Asociación Veciñal Atochas-Monte Alto (Campo de Marte), Manuel Monge presenta o seu novo libro Os Borbóns: unha monarquía escandalosa. A herdanza do franquismo, publicada en Laiovento. No acto participa, xunto ao autor, Xosé Manuel Carril.

Maquetaci—n 1“Este libro fala do que non se pode dicir, nin divulgar: temos unha monarquía corrupta, cunha tradición de reis e raíñas implicados en negocios, que utilizaron o trono para o seu enriquecemento. O rei Juan Carlos era o “jefe” da trama corrupta do Instituto Nóos, onde están implicados Iñaki Urdangarín e a súa esposa, a infanta Cristina.
Temos unha monarquía caduca, desprestixiada, que non ten futuro e que non foi elixida polo pobo. A chamada dinastía borbónica non existe e ten pouco de exemplar. Dadas as numerosas relacións de reis e raíñas con amantes é moi difícil saber quen é o pai ou a nai de moitas infantas e infantes. O rei Alfonso XII, coñecido como “El Puigmoltejo”, non era fillo de Francisco de Asis de Borbón y Borbón, esposo da raíña Isabel II, senón de Enrique Puigmoltó i Mayans, tenente de enxeñeiros.
O que cualifican moitos libros de historia como o “Réxime”, que tivemos de 1936 a 1977, foi en realidade unha ditadura criminal, equiparábel, segundo a ONU, á Alemaña nazi e a Italia fascista de Mussolini. Foi o ditador Franco quen elixiu a Juan Carlos en 1969 como o seu sucesor e o futuro rei xurou fidelidade ao Caudillo Franco e ás leis da ditadura.
Cando se cumpriron xa corenta anos da morte do ditador, aínda quedan moitos restos do franquismo, como o pazo de Meirás e unha gran fortuna da familia Franco. Unha Fundación, que recibe fondos públicos para lembrar e enaltecer a figura do ditador. Simboloxía fascista por todo o Estado e 150.000 persoas vítimas da represión continúan en cunetas e foxas. Permanecen as distincións honoríficas e títulos nobiliarios a golpistas e criminais, que se sentaron nos consellos de ministros presididos por Franco.
Mentres tanto, Felipe VI, o mesmo que o rei Juan Carlos, aínda non condenou a ditadura franquista. Está en marcha a Querela Arxentina para xulgar os crimes do franquismo, que gozan aquí de impunidade porque, en virtude do pacto da Transición, os sucesivos gobernos de UCD, PSOE e PP interpretaron a Lei de Amnistía de 1977 como unha lei de punto final.”