Recomendamos: Historia social da lingua galega, de Henrique Monteagudo

Historia social da lingua galega, de Henrique Monteagudo, é unha obra publicada por Galaxia.

“Un estudo que pretende reconstruír as complexas relacións entre lingua e sociedade en Galicia a través do tempo, fundamentado nun sólido marco conceptual e metodolóxico que cuestina tópicos e doutrinarismos, este libro constitúe unha achega fundamental e enriquecedora ao coñecemento do noso pasado desde a perspectiva da Sociolingüística. A través das súas páxinas, pódese seguir a evolución da relación entre a sociedade galega e as linguas (nomeadamente, o galego, o latín e o castelán), contextulizada nas sucesivas coordenadas históricas e socio-culturais. Aténdese tanto o ámbito da comunicación -as funcións sociais das linguas- como as ideoloxías e os imaxinarios colectivos -as representacións sociais- e a maneira en que se integran nas dinámicas de moldeamento das identidades sociais. Rica en información, que se presenta de xeito claro e conciso, esta obra ofrece perspectivas novidosas sobre a historia social do idioma galego, e, por iso, desde a súa primeira edición en 1999, se tornou referencia obrigada para os estudosos e todas as persoas interesadas polo tema.”

Recomendamos: Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte

Versos para conversar, de Xoán Carlos Domínguez Alberte, é unha obra publicada por Galaxia.

“Poesía que vai de ti para min.
Para ler e entender o mundo. Para saber como se nomean as cousas. E para recitar e falar. Unha pequena folerpa poética. Versos delicados que pintan de cor as cousas todas.”

Aquí podes ler unha pequena presentación na TVG e a crítica de Ramón Nicolás.

Recomendamos: O tabú na traslenda, de Isidro Novo

O tabú na traslenda, de Isidro Novo, está publicado por Urco Editora.

“O autor, dándolle gozo á súa imaxinación, quixo facer notorio o seu optimismo cara ao futuro do medio rural galego que a día de hoxe aínda está nun deprimente retroceso, a pesar deses gromos de xente con preparación cara a un obxectivo rendíbel que se asenta nel con intención de permanencia. A novela desenvólvese nunha parroquia de interior (Amarelle), unha parroquia que, sen nada que a potencie sobre as demais do seu arredor, estrañamente resiste cos mesmos habitantes de principios do século XX e no imaxinario de quen a habita latexa que é un ser sobrenatural que sobrevive neles como mito o que vela para que se manteña cunha vitalidade estábel. Os habitantes de Amarelle renegan das mouras como mito estereotipado diante da xente de fóra, pero ao mesmo tempo entre eles cren na súa, porque teñen constancia de que a Moura de Amarelle é un ser benfeitor, e máis dende os tempos nos que o seu amante é un veciño moi querido da parroquia que, namorado e perseguido, quixo ser encantado por ela.”

Aquí pode lerse unha recensión da obra en Kindlegarten.

Presentación de Cando John Lennon coñeceu a Valle-Inclán, de Beatriz Maceda Abeleira, o 8 de agosto ás 20 h.

O martes 8 de agosto, ás 20:00 horas, Beatriz Maceda Abeleira presenta Cando John Lennon coñeceu a Valle-Inclán, publicada por Trifolium. No acto, a autora estará acompañada Pancho Valle-Inclán e Xan Arias.

“Unha historia na que se mistura o real coa ficción, co misterio, a través da vida, da obra e as diferenzas históricas das dúas Españas que lle toca vivir a Valle-Inclán e ao seu bisneto ficticio. Unha España triste e gris despois da perda das colonias, a Xeración do 98; e a España dos anos oitenta, na que se produce unha explosión de creatividade en todos os eidos artísticos. A narración empeza cinco meses despois do asasinato de John Lennon.”

Recomendamos: Sapos e Sereas, de Ana Cabaleiro

Sapos e Sereas, de Ana Cabaleiro, é un libro de relatos publicado por Galaxia, estrea literaria da autora.

“Unha voz especialmente singular dentro da nosa literatura e que nos vai agasallar, no futuro, páxinas coa mesma potencia literaria coma as que temos neste mollo de relatos. Neste volume nada é o que parece. A autora disponse a darlle a volta a moitas historias que pensabamos que só se podían contar dunha maneira. E, grazas á súa ollada nova, descubrimos que hai moitos sapos que non merecen saír da fochanca, que hai Sereas atrapadas en destinos tráxicos e que a realidade é, cando menos, cuestionable. Mellor dito, que hai que a cuestionar.”

Aquí pode lerse unha entrevista coa autora en Sermos Galiza.

Os nenos de Bullerbyn, de Astrid Lindgren, visto por Mariña

Os nenos de Bullerbyn é unha obra de Astrid Lindgren, publicada por Sushi Books.

Esta é a lectura feita por Mariña:

“Os nenos de Bullerbyn son seis nenos que viven nunha aldea de tres casas nun lugar moi frío no medio da montaña.
Alí pasan mil aventuras divertidísimas, entre liortas e xogos que non acaban ben.
Os nenos sempre intentan facerlle bromas ás nenas, pero elas sempre se enteiran antes de que aos nenos lles dea tempo a facelas.
Pásano moi ben.
Riraste moito con este libro.”

Mariña, 10 anos.

Agni e a chuvia, de Dora Sales, visto por Olaia

Agni e a chuvia é unha obra de Dora Sales, publicada por Kalandraka.

Esta é a lectura feita por Olaia:

“Agni era unha nena que vivía en Bombai. Ela tiña que facer sempre o mesmo, menos os domingos, que era o día da froita e o peixe, pero un día que ía á lavandería do señor Cumá foi por outra rúa, e había unha casa que tiña un cartel.
Naquel cartel, díxolle o irman maior, que era o único que sabía leer, que poñía “Escola infantil Pipelica”. E foi co seu mellor amigo a descubrir que podía pasar alí dentro,e pasou que o seu irmán entrou alí, e non os víu.
Un domingo había un prato máis na mesa. Alguén tocou a porta. Era o seu irman, cunha chica, e díxolle imos levar á túa irmá á Escola Pipelica.”

Olaia, 7 anos.

Conversa com o poeta português Luís Serguilha: No pasmo da inutilidade, o dia 6 a partir das 20:00 h.

LUÍS SERGUILHA: Poeta, ensaísta. autor de 14 livros de poesia e ensaio. Participou em encontros internacionais de arte e literatura. Seus processos criativos têm sido objecto de estudo, de crítica e ensaio por parte de acadêmicos, críticos, poetas, pensadores, artistas, escritores de Língua ibero-afro-americana. Possui textos publicados em diversas revistas de literatura e arte. Alguns dos seus textos foram traduzidos para o espanhol, inglês, francês, italiano, alemão e catalão. Criador da estética do LAHARSISMO e responsável por uma colecção de poesia contemporânea brasileira na Editora Cosmorama( Coimbra-Portugal). Pesquisador da Poesia Brasileira Actual. É Curador do RAIAS-POÉTICAS: Afluentes IBERO-AFRO-AMERICANOS de ARTE e PENSAMENTO.
Neste acto apresenta Plantar Rosas na Barbárie, publicado por Poética Edições.

Recomendamos: Transmigrantes, de María Alonso Alonso

Transmigrantes. Fillas da precariedade, de María Alonso Alonso, é un ensaio publicado por Axóuxere Editora.

“Desde a perspectiva da teoría poscolonial e a subalternidade, Transmigrantes. Fillas da precariedade preséntanos un contradiscurso para cuestionar a idealización da nova emigración interior europea, sinalando ademais os varios retos aos que o precariado transmigrante actual ten que facer fronte a causa da súa depreciación como capital humano. Traenos a voz dunha xeración que padece de anacronismo, a voz desas galegas e galegos que ven alén das súas fronteiras o único xeito de supervivencia. Crítica minuciosa pero sen concesións, sentimental pero non emotivista, dun estado de cousas que, de non buscar solucións inmediatamente, creará problemáticas aínda máis fondas, no tecido político e social contemporáneo, das que ten provocado até o de agora.
Nacida na veciñanza de Matamá (Vigo) María Alonso licenciouse en Filoloxía Inglesa e Hispánica, doutorándose no ano 2014 pola Universidade de Vigo cunha tese sobre diásporas e ficcións culturais, publicada como Diasporic Marvellous Realism. History, Identity and Memory in Caribbean Fiction (Brill, 2015). Actualmente reside en Edimburgo, onde leva a cabo diferentes proxectos que varían dependendo da conxuntura do momento. Adícase á escrita de ficción e poesía en lingua galega e inglesa. A súa primeira novela foi Despois do cataclismo (Urco Editora 2015). Ten publicado tamén varios relatos en antoloxías e revistas de creación literaria.”

Aquí pode lerse un texto da autora sobre o libro, publicado na revista Palavra Comum.

Recomendamos: Mariña: de deusa a santa, de Rafael Quintía Pereira

Mariña: de deusa a santa, de Rafael Quintía Pereira, libro que conseguiu o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2016, está publicado por Galaxia.

“O libro é unha análise e estudo da apropiación dos mitos célticos e da relixiosidade galaica realizada polo cristianismo. Neste caso, exemplificada a través das múltiples advocacións a Santa Mariña presentes en Galicia. Mariña: de deusa a santa está escrito nunha prosa áxil e fluída que facilita un percorrido ameno polas transofrmacións históricas do culto pagá e do cristián. Estas transformacións converteron os lugares de culto coma montes, fontes, árbores e lagoas sagradas en lugares cristianizados. O traballo de investigación realizado polo autor insírese dese xeito nunha tradición de grande importancia para a cultura galega, tradición que chanta as súas raíces no labor do Seminario de Estudos Galegos. Velaquí un ensaio ben documentado e cunha exposición analítica dun caso senlleiro que constitúa unha especificidade de enorme significado para a antropoloxía cultural de Galicia.”

Recomendamos vivamente entrar no blogue do autor!