Recomendamos: Peixe Babel, de Carlos Quiroga

Peixe Babel, de Carlos Quiroga, é unha obra narrativa publicada por Urco Editora, que conseguiu ser finalista no I Premio Antón Risco de Literatura Fantástica.

“Intriga editorial nos alvores da internet. Busca de um indivíduo num enredo que tem a ver com traduçom automática, Dom de Línguas e umha «máquina de falar». O indivíduo procurado é o narrador de Inxala, livro que alguém chamado Luzia R achou relacionado com certas anotações e gravações que transcreveu e finalmente me enviou.
Nunca contei que na origem daquele relato havia cartas emprestadas por outra senhora e a sorte repete-se. Agora notícias frescas do cadáver misterioso que aparecia em Lisboa. E do seu verdadeiro assassino. E indirectamente do protagonista daquela obra, que ambos obsessivamente procuram em Peixe Babel… E eu que decidim atender a demanda de Luzia, mulher que conhecim alguns anos atrás durante umha pesquisa, arrumar e também publicar, nom sei se fago bem. Desvelo assim que nos factos anteriormente relatados havia mais veracidade do que ninguém na altura tinha suspeitado. O contraditório é que a revelaçom se faga a partir de tam desconcertantes anotações.
Talvez só o conhecimento das próprias peripécias de Luzia completassem o quadro. Mas essa é outra história.”

Aquí podes escoitar unha entrevista co autor sobre esta obra, no Diario Cultural.

Presentación de Iluminações de uma Mulher Livre, de Samuel F. Pimenta

O escritor portugués Samuel F. Pimenta volta á Librería Sisargas para presentar a súa nova obra, Iluminações de uma Mulher Livre, publicada na Editorial Presença. O acto terá lugar a terza feira/martes 14 de febreiro, ás 20:00 horas, acompañando ao autor Iolanda Aldrei e Verónica Martínez Delgado. Tamén contaremos coa presenza da música con Clara Pino.

“Na aldeia onde é rejeitada e perseguida pela população, Isabel acorda com a única ideia capaz de a libertar do casamento opressor em que vive: matar o marido. Se, de início, a ideia lhe parece improvável, vai ganhando força à medida que recorda as histórias das mulheres do passado, de que a avó lhe falava quando, com outras mulheres, se reuniam em grupos femininos secretos para falarem de oráculos, curas e magia.
Isabel é moderna, sensível, curiosa e sempre quis a sua independência. Cresceu na capital, mas mudou-se para a aldeia por causa do casamento. E foi essa união que a aprisionou numa existência de medo e abuso. Só ela pode libertar-se desse homem castigador, e ao longo de vários dias Isabel confronta-se com todos os receios e dúvidas, imaginando planos e lembrando-se dos ensinamentos da avó, procurando argumentos que fortaleçam a sua decisão, enquanto cumpre com todos os rituais quotidianos da casa com beleza e empenho poético.
Iluminações de uma Mulher Livre revisita histórias por via da tradição oral, figuras históricas, mitos e referências da literatura universal.”

Aquí podedes ver como foi a presentación do seu poemario Ágora nesta mesma libraría:

Presentación de Arredor das Irmandades da Fala

O xoves 2 de febreiro, ás 20:00 horas, preséntase o libro Arredor das Irmandades da Fala, coordinado por Luís Cochón, e publicado en Xerais. No acto participan, xunto ao coordinador, Xulio Ferreiro, Xosé Ramón Barreiro, Arturo Casas e Manuel Bragado.

Este libro, coordinado polo profesor Luís Cochón, reúne trinta traballos moi diversos arredor das Irmandades da Fala, o fenómeno que supón o principio da modernidade en Galicia no século XX. Un período, entre 1914 e 1931, que na historia do galeguismo configura un espazo sen volta no acontecer de Galicia, que comeza co inicio da Gran Guerra e se alonga até a proclamación da República do 31, ano de fundación do Partido Galeguista e da celebración da VII Asemblea das Irmandades da Fala, principio e cabo deste tempo. Tras un limiar de Xosé Luís Méndez Ferrín e unhas palabras introdutorias do editor literario, os traballos organízanse en tres grandes bloques: Pensamento, Política e Poética. Unha tríade que, coincidindo coa celebración do centenario da creación das Irmandades da Fala, artella un libro de intención coral, interdisciplinar, transversal e aberta. “Nesta obra, en realidade, aquel que se presenta como coordinador é verdadeiramente un autor. Luís Cochón esixe e orienta os partícipes que ten ao seu redor e reparte traballo. E dálles a palabra aos mortos. Pilla aquí e acolá, do patrimonio de vivos e defuntos, porcións de pensamento que acheguen máis as Irmandades para que poidamos rescatalas do estado de momificación nocional en que se encontran no discurso histórico comunmente aceite e oficializado. Pódese falar de collage, de mosaico, mesmo de farrapeira, pero o resultado é un centón que vai apaixonar o lector disposto a participar da aventura menos coñecida do pasado do cal dependemos” (Xosé Luís Méndez Ferrín).

Recomendamos: Cando cae a luz, de María Canosa

Cando cae a luz, de María Canosa, é unha obra narrativa publicada por Urco Editora.

“«Moitas veces ouvín dicir que os lobos non atacan as persoas. E isto non é certo», así dicía Ánxel Fole. Claro que, arredor dunha lareira, coas tebras da noite caendo sobre as costas, as lapas bailando na negrura e debuxando monstros na cara, as palabras dos relatos podían vestir de negro os pensamentos máis agochados. Naquela escena resultaba máis críbel e aterrador.
Noites de inverno nas que as palabras, o caldo e o viño quecían máis que o propio lume. Traballar pola fresca da mañá e xuntarse para falar ao cabo do día eran os fitos que marcaban o calendario. Falar. Comunicar. Transmitir. Compartir.
Os radiadores, a calefacción, quentaron os corpos e arrefriaron os corazóns.
Claro que os lobos seguen a existir. Non son tan doados de ver. Ocúltanse no monte e baixan silandeiros, en forma de sombras, ruídos, bicos traizoeiros, treboadas, badaladas… “

Podes ler aquí unha entrevista coa autora e un fragmento da obra en Palavra Comum.

Recomendamos: Denébola a Roxa, de Héctor Cajaraville

Denébola a Roxa, de Héctor Cajaraville, publicada en Baía Edicións, foi a obra gañadora do 7º Premio Meiga Moira.

“O 15 de marzo de 1600, o mesmo día en que fai quince anos, Denébola recibe a noticia de que o seu pai decidiu enviala como noviza a un convento de clausura. Pero a moza, que comparte nome cunha das estrelas máis brillantes da constelación de Leo, loitará por un futuro máis luminoso ca este que o seu pai, o poderoso señor de Mourentán, elixiu para ela.
Marcada pola superstición asociada á súa cabeleira roxa, buscará o modo de rexerse polos seus propios principios e tomar as rendas do seu destino. Na súa viaxe á procura da liberdade acabará chegando a América, un Novo Mundo no que todo está por facer e onde é posible converter en realidade o soño de trazar o seu camiño na vida.
Denébola a Roxa é unha novela de aventuras de estrutura áxil e dinámica, que relata o desafío dunha muller brava nun mundo de homes. Un exemplo de como a afouteza e a perseveranza conseguen derrubar todas as barreiras.”

Aquí pode lerse esta entrevista ao autor.

Recomendamos: Xa non estou aquí, de Iria Misa

Xa non estou aquí, de Iria Misa, publicado en Xerais, foi a obra gañadora do Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil 2016.

“Ánxela repite 1º de Bacharelato obrigada polos seus pais. A súa vida sofre un cambio rotundo cando, a comezo de curso, meses antes da súa misteriosa desaparición, coincide con María, que a seduce para integrala nos Murnios, un grupo de hábitos diferentes ao resto de compañeiros e compañeiras. Fascinada pola acollida destas novas amizades, aceptará asumir as arriscadas probas a que os Murnios se autosometen decontino na procura de experiencias vitais extremas que os satisfagan, o que creará momentos de incerteza na feble personalidade de Ánxela, afectada pola incomprensión da súa familia e polo abandono intensamente doloroso da súa parella. Xa non estou aquí é unha novela que fala de sentimentos universais: da necesidade de pertenza a un grupo, do amor, da soidade e da morte… Unha novela coral onde dende diversos puntos de vista se pon de manifesto o cariz tan distinto que pode tomar a realidade dependendo dos ollos de quen a mira.”

Aquí pode lerse a crítica desta obra a cargo de Ramón Nicolás.

Recomendamos: Pasatempo, o novo disco de Radio Cos

Pasatempo é o novo disco de Radio Cos, publicado estes días.

“RADIO COS, uns pandeireteiros de sona que fixeron evoluír a nosa música naturalmente.
Xurxo Fernandes e Quique Peón, cantantes e percusionistas do grupo, son dous referentes no eido da investigación etnográfica en Galiza. As melodías utilizadas neste proxecto pertencen aos seus arquivos de gravacións de campo, traballo que levan facendo por todo o país desde hai máis de tres décadas.
Vai para xa nove anos que RADIO COS leva percorrendo escenarios en Bélxica, Inglaterra, Escocia, Bretaña e Galiza transmitindo o seu modo de entender a nosa música tradicional.
Agora preséntannos o seu primeiro disco, música de raíz que mestura a sonoridade máis arcaica con elementos tirados da propia tradición e melodías alleas que gardan relación co país.
A banda confórmana tres prestixiosos músicos: Pedro Lamas na gaita e saxo soprano, Nikolay Velikov no violino e Xan Pampín no acordeón.
Este traballo, concebido con forza e alegría, quere mostrar a invisibilidade que sufren as culturas minorizadas a pesar de estar aí, de arrodearnos, de ser verdades manifestamente palpábeis.”

Recomendamos: O canto da Sibila, de Rebeca Baceiredo

O canto da Sibila é un poemario de Rebeca Baceiredo, publicado en Galaxia.

“Facendo uso da lírica pagá e medieval mais guindando boias ás tradicións non occidentais, retómase a palabra non dita, a palabra non articulada, a palabra gutural, retida na gorxa das mulleres.
Entre os pasos pisados con solemnidade e forza, rachando a atmosfera postapocalíptica, a sibila anuncia unha lírica que foxe da clausura, abríndose ás fendas do eu.”

Aquí poder lerse esta entrevista feita á autora na Palavra Comum.

Lóbez, de Antonio Yáñez Casal, visto por Olaia

Lóbez é unha obra de Antonio Yáñez Casal, publicada por Baía Edicións.

Esta é a lectura feita por Olaia:

“Lóbez quería ter irmás, pero os pais de Lóbez dicían que non e berraban: És o único!, profiriu o pai. És o único!, insistiu a nai.”

Olaia, 6 anos.

lobez-olaia-2016-11