Recomendamos: Denébola a Roxa, de Héctor Cajaraville

Denébola a Roxa, de Héctor Cajaraville, publicada en Baía Edicións, foi a obra gañadora do 7º Premio Meiga Moira.

“O 15 de marzo de 1600, o mesmo día en que fai quince anos, Denébola recibe a noticia de que o seu pai decidiu enviala como noviza a un convento de clausura. Pero a moza, que comparte nome cunha das estrelas máis brillantes da constelación de Leo, loitará por un futuro máis luminoso ca este que o seu pai, o poderoso señor de Mourentán, elixiu para ela.
Marcada pola superstición asociada á súa cabeleira roxa, buscará o modo de rexerse polos seus propios principios e tomar as rendas do seu destino. Na súa viaxe á procura da liberdade acabará chegando a América, un Novo Mundo no que todo está por facer e onde é posible converter en realidade o soño de trazar o seu camiño na vida.
Denébola a Roxa é unha novela de aventuras de estrutura áxil e dinámica, que relata o desafío dunha muller brava nun mundo de homes. Un exemplo de como a afouteza e a perseveranza conseguen derrubar todas as barreiras.”

Aquí pode lerse esta entrevista ao autor.

Recomendamos: Xa non estou aquí, de Iria Misa

Xa non estou aquí, de Iria Misa, publicado en Xerais, foi a obra gañadora do Premio Jules Verne de Literatura Xuvenil 2016.

“Ánxela repite 1º de Bacharelato obrigada polos seus pais. A súa vida sofre un cambio rotundo cando, a comezo de curso, meses antes da súa misteriosa desaparición, coincide con María, que a seduce para integrala nos Murnios, un grupo de hábitos diferentes ao resto de compañeiros e compañeiras. Fascinada pola acollida destas novas amizades, aceptará asumir as arriscadas probas a que os Murnios se autosometen decontino na procura de experiencias vitais extremas que os satisfagan, o que creará momentos de incerteza na feble personalidade de Ánxela, afectada pola incomprensión da súa familia e polo abandono intensamente doloroso da súa parella. Xa non estou aquí é unha novela que fala de sentimentos universais: da necesidade de pertenza a un grupo, do amor, da soidade e da morte… Unha novela coral onde dende diversos puntos de vista se pon de manifesto o cariz tan distinto que pode tomar a realidade dependendo dos ollos de quen a mira.”

Aquí pode lerse a crítica desta obra a cargo de Ramón Nicolás.

Recomendamos: Pasatempo, o novo disco de Radio Cos

Pasatempo é o novo disco de Radio Cos, publicado estes días.

“RADIO COS, uns pandeireteiros de sona que fixeron evoluír a nosa música naturalmente.
Xurxo Fernandes e Quique Peón, cantantes e percusionistas do grupo, son dous referentes no eido da investigación etnográfica en Galiza. As melodías utilizadas neste proxecto pertencen aos seus arquivos de gravacións de campo, traballo que levan facendo por todo o país desde hai máis de tres décadas.
Vai para xa nove anos que RADIO COS leva percorrendo escenarios en Bélxica, Inglaterra, Escocia, Bretaña e Galiza transmitindo o seu modo de entender a nosa música tradicional.
Agora preséntannos o seu primeiro disco, música de raíz que mestura a sonoridade máis arcaica con elementos tirados da propia tradición e melodías alleas que gardan relación co país.
A banda confórmana tres prestixiosos músicos: Pedro Lamas na gaita e saxo soprano, Nikolay Velikov no violino e Xan Pampín no acordeón.
Este traballo, concebido con forza e alegría, quere mostrar a invisibilidade que sufren as culturas minorizadas a pesar de estar aí, de arrodearnos, de ser verdades manifestamente palpábeis.”

Recomendamos: O canto da Sibila, de Rebeca Baceiredo

O canto da Sibila é un poemario de Rebeca Baceiredo, publicado en Galaxia.

“Facendo uso da lírica pagá e medieval mais guindando boias ás tradicións non occidentais, retómase a palabra non dita, a palabra non articulada, a palabra gutural, retida na gorxa das mulleres.
Entre os pasos pisados con solemnidade e forza, rachando a atmosfera postapocalíptica, a sibila anuncia unha lírica que foxe da clausura, abríndose ás fendas do eu.”

Aquí poder lerse esta entrevista feita á autora na Palavra Comum.

Lóbez, de Antonio Yáñez Casal, visto por Olaia

Lóbez é unha obra de Antonio Yáñez Casal, publicada por Baía Edicións.

Esta é a lectura feita por Olaia:

“Lóbez quería ter irmás, pero os pais de Lóbez dicían que non e berraban: És o único!, profiriu o pai. És o único!, insistiu a nai.”

Olaia, 6 anos.

lobez-olaia-2016-11

Recomendamos: Aldeas sen voz, de Vicente Ansola e A Porta Verde do Sétimo Andar

Aldeas sen voz é vicente-ansola-aldeas-sen-vozun proxecto que recolle as fotografías de Vicente Ansola e os versos de A Porta Verde do Sétimo Andar, publicado pola Editorial Canela.

“Os pobos das néboas é un amplo espazo xeográfico que cobre, aproximadamente, as dúas terzas parte do concello da Pontenova. Dentro del existe un triángulo máxico que, ao igual que o resto da zona, Vicente Ansola denominou como Triángulo dos Trasnos. Aquí, en todo este territorio, desenvólvese a historia que conta Aldeas sen voz, un libro de fotografía, enriquecido coa poesía e a narrativa.
Paisaxes oníricas, retratos cheos de forza, chiscadelas á pintura con fotografías que lembran estilos e obra de Johannes Vermeer ou Antonio López, a Piet Mondrian, a Paul Klee, ou a Vincent van Gogh, que a ollada áxil do lector observador pode detectar rapidamente. E homenaxes á “Rural Art”, como a define o propio Vicente Ansola.
Imaxes en que se representa o abandono do mundo rural e o deterioro de aldeas que, outrora, foron xermolo de vida, convivencia e subsistencia. Imaxes que tentan concienciarnos da necesidade urxente da conservación e recuperación destes lugares, tanto no aspecto arquitectónico como no social e de servizos.
Unha obra con mensaxe en que participaron 18 poetas de toda Galicia que forman parte do colectivo “A Porta Verde do Sétimo Andar”: Paco Souto, Rochi Nóvoa, Xosé Iglesias, María José Fernández López, Iolanda R. Aldrei, Jose Estévez, Miguel Ángel Alonso Diz, Patricia Sánchez, Miguel Alonso, Marta Pedrosa Agra, Rosa Enríquez, Xosé Manuel Abeledo, Alfonso Láuzara, Pili Mera, María N. Soutelo, Ramiro Vidal e Manolo Pipas, alén de Loli Beloso, Alberto Calvín Corredoira e Belén Rico Prieto, o director de cinema Pepe Jordana, Francisco Martín Medrano, Pablo Quintana… e toda a veciñanza do entorno.”

Aquí poder lerse a crónica feita por María José Fernández López e unha entrevista ao fotógrafo Vicente Ansola, na Palavra Comum.

Recomendamos: Un dente sen cadáver, de Miguel Anxo Fernández

Un dente sen cadáver, miguel-anxo-fernandez-un-dente-sen-cadaverde Miguel Anxo Fernández, é unha novela publicada por Galaxia.

“Nunha imprevista viaxe a Galicia para recoller unha herdanza, o detective Frank Soutelo, coa axuda da investigadora Dalia Maxino, enfróntase inesperadamente a un enigma: a aparición dun dente humano sen dono e de orixe descoñecida.
Ambos os asuntos -familiares e forenses- han acabar confluíndo nun complexo caso no que a violencia de xénero, a explotación sexual, a man de obra inmigrante e os escuros intereses inmobiliarios se mesturan con personaxes sinistros, coas mans emporcadas de sangue. Novamente, coa axuda do sarxento da municipal Franeiras, o sempre indignado ex-garda civil Poncio e a forzada colaboración do estricado funerario Sugar Jones, Soutelo descubrirá tamén un doloroso pasado vinculado co seu pai. Miguel Anxo Fernández retorna ao detective máis singular do panorama literario galego.”

Pode lerse aquí a entrevista ao autor no programa de radio Galicia por Diante.

Recomendamos: Figuras da finitude, de Francisco Sampedro

Figuras da finitude,francisco-sampedro-figuras-da-finitude de Francisco Sampedro, é un ensaio filosófico publicado por Laiovento.

“A morte non é un “problema”, nin aínda menos un “misterio”, en canto que non se pode enunciar nin resolver. Noutro contexto ben distinto, como é sabido, Marx dicía que a humanidade só formula aqueles problemas que pode resolver; porén, é claro que todos os humanos se cuestionan acerca dela. Desde aqueles que só o fan en situacións límites ou ante a desaparición das persoas amadas, até outros que –no outro extremo do espectro- o fan desde a neurose obsesiva no medio dunha angustia que chega a paralizar a súa mesma vida e que anula calquera proxecto existencial. Como asunto científico, a morte é totalmente asequíbel. Tamén como asunto literario. Outra cousa é abordala, como o fai a filosofía, en tanto finitude da existencia humana. É dicer, non se trata da morte como feito, senón da cuestión da conciencia da finitude.”

Aquí podedes escoitar unha entrevista co autor arredor desta obra no Diario Cultural da Radio Galega.